IRCSayfasi - mIRCDunyasi, mIRCForumlari, mIRCRehberi   IRCSayfasi

Geri Dön   IRCSayfasi - mIRCDunyasi, mIRCForumlari, mIRCRehberi > Sosyal Yaşam > Cinsellik > Cinsel Fanteziler

Etiketlenen üyelerin listesi

Yeni Konu Aç  Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Stil
Alt 21 Şubat 2021, 02:17   #1
Çevrimiçi
Basit bir fetiş değil,bir kültür: Shıbarı ve kınbaku nedir?


-- Sponsor Baglantı --



BASİT BİR FETİŞ DEĞİL,BİR KÜLTÜR: SHIBARI VE KINBAKU NEDİR?


[Sadece üyelerimiz linkleri görebilir.. Üye olmak için tıklayın...]

Shibari tarihçesi olarak atılan başlığa rağmen temel kavramın “Bondage” olduğunu hatırlatmak isteriz. Bondage (Esaret) kendi altında farklı disiplinlerle adlandırılır ve kaynak, gelişim süreci, tarihsel faktörler gibi etkenlerle de doğu / batı şeklinde iki bölüm halinde tasnif edilir. Batı (Western) Bondage olarak bilinen “Fusion Bondage” geleneksel Japon (Doğu) formlarından farklılık gösterir. Geleneksel doğu disiplinleri de kendi arasında ve farklı görüşler sebebiyle Shibari ve Kinbaku olarak ayrıştılır.

Genel Bakış
Kinbaku (***32202; ***32283 “sıkı bağlanma” anlamına gelen Japonca kelimedir. Kinbaku-bi (***32202; ***32283; ***32654 ise “güzel sıkı bağlama” anlamına gelir. Kinbaku, bir insanı basit ama görsel olarak karmaşık modeller kullanarak, genellikle birkaç ince ip kullanarak bağlayan Japon bağlama / esaret sanatıdır (genellikle jüt, kenevir veya keten ve genellikle 6 mm çapında, fakat bazen 4mm ve 7 – 8 m uzunluğunda). Japonlarda, doğal lif ipi asanawa (***40635; ***32260 olarak bilinir. Japonca kelime dağarcığı kenevir ve jüt arasında bir ayrım yapmaz. Shibari kelimesi, Batı’da, esaret sanatı Kinbaku’yu tanımlamak için 1990’ların başlarında kullanıma girdi. Shibari (***32283; ***12426, kelimenin tam anlamıyla “dekoratif olarak bağlamak” anlamına gelen Japonca bir kelimedir.

Shibari ve kinbaku arasında, hangisinin diğerinden daha uygun olup olmadığı hakkında çok fazla tartışma var. Bu terimleri ayırt etmek isteyen batılılar shibari kelimesini daha görsel, dekoratif ve erotik olmasına atıfta bulunmak için kullanırken, kinbaku bir bütün olarak sanatsal, esaret odaklı, duygusal pratiğe atıfta bulunur.

Kinbaku ve Shibari Kökenleri

[Sadece üyelerimiz linkleri görebilir.. Üye olmak için tıklayın...]

Geleneksel görüş şudur ki ‘shibari’ terimi Japonca kelime hazinesinin batılılar tarafından yerinde olmayan ve kötüye kullanımıdır. Sözcük, Japonca’da, geleneksel olarak esaret bağlamında / anlamında kullanılmadığını gösterir. Birçok özel bağın/düğümün isimleri arasında ‘shibari’ bulunur, ancak bu şekilde tüm aktiviteyi ve pratiği (Diamond Diamonds ‘ve’ Portuguese Bowline Knots ‘) olduğu gibi adlandırmak geleneksel değildir. Bunun yerine, Kinbaku geleneksel Japon esaret ve S&M çevrelerinde sanatsal ya da erotik bağlama için tercih edilen terimdir.

Bu bakış kelimenin gerçekten kitaplarda, süreli yayınlarda ve Japoncada halat esaretinin tartışılmasında kullanılan yöntemle çelişmektedir. Daha da geleneksel bir görüş şudur: shibari Japonya’da erotik esaret için kullanılan ve kinbaku terimi ile pratik olarak birbiriyle değiştirilebilir bir terimdir. Itoh Seiu, 1950’lerden günümüze kadar, bir çok iyi bilinen Japon bakusu gibi, 1950’lerde bu terimi kullandı.

Nureki Chimuo, Yukimura Haruki, Akechi Denki, Ryuuji Takeda, Tsujimura Takeshi, Arisue Go, Randa Mai, Osada Steve, Miura Takumi, Nagaike Takeshi ve Minomura Kou (ve diğerleri). Nurkei Chimuo’nun 1980’lerin video serilerinden biri, Shibari’ye Giriş başlığını taşır. Bazı iddialar bunun bir şekilde gizlenmiş bir tanımlama olduğunu ve shibari’nin giderek artan bir şekilde Batı’dan Japonya’ya ithal edildiğini ifade eder. Çoğu Japon kinbakushi, küresel anlamda yaygın olarak kullanıldığı için shibari terimine itiraz etmemektedir.

[Sadece üyelerimiz linkleri görebilir.. Üye olmak için tıklayın...]

Shibari Nedir?
Tarihsel faktörler nedeniyle, kelepçeler, prangalar, metal sınırlamalar, deri ve lateks giysiler gibi nesneler Batı’da BDSM’nin temsili unsurları haline geldi. Japonya’da ip ve düğüm aslen günlük yaşamın bir parçasıdır. Örneğin, shime nawa (ardışık alanları kordon altına almak veya kötülüğe karşı tılsım olarak kullanılan halat) Şinto mabetlerinde hala kullanılır. Kimonoların düğmeleri yoktur ve bunun yerine tümü kayışlarla bağlanmış birkaç iç ve dış katmana sahiptir.

Kinbaku’nun Kısa Tarihi
Kinbaku, tarihsel araştırmalara göre, antik çağlarda Japonya’da demir madenlerinin işlenmesi gibi bir durum yoktu ve Japonya savaş harici kullanım için metalden yoksundu. Dostun denilen (günümüzün polisi – barış görevlileri) Batılı ve Çinli meslektaşları gibi metal kelepçeler kullanmıyordu. 1603 – 1868 arasında Edo döneminde Japonya, 150’den fazla hojojutsu okulu kurdu. Farklı bölgelerde kurulan okullarda, farklı bağlama yöntemleri geliştirildi. Çeşitli bölgelerin kendine has, onları tanımlayabilecek düğüm ve bağları vardı. Bundan sonraki dönemlerde Hojo-jutsu bir dövüş sanatına evrildi ve Tokugawa yönetimi altında kolluk kuvvetleri haline gelen samuraylar tarafından kullanıldı. Hojojutsu’nun birçok teknik ve tarzı, modern Japon kinbakusunu derinden etkiledi.


Hojojutsu, Ittatsu Ryu Okulu, “Shin Nijuu Hishi” (gerçek çift elmas / true double diamond) ve “Shin Tonbo” (gerçek yusufçuk/real dragonfly) bağları. Fujita Seiko’dan Zukai Hojoujutsu.

“Yuki-me” (Snow Maiden) ve “Kinkaku-ji” nin ünlü klasik operaları (Kyoto’daki bir Zen Budist tapınağı olan Altın Köşk Tapınağı) dahil olmak üzere birçok geleneksel kabuki tiyatrosu ip ve acı konulu gösteriler sahneliyordu. Meiji Dönemi ortasından itibaren “Soushi Shibai” (Kahraman’ın Dramı / Hero’s Drama) adlı bir tür drama geliştirildi. Aslında amaç, rejimden gelen baskıya karşı çıkan isyan kahramanlarını betimlemek, özgürlük ve medeni hakları savunmaktı. Daha sonra, ulus ve devleti kurma yolunda ilerledikçe politik duruş değişti, dramatik işkence sahneleri daha da artmaya başladı. Politika, seks ve şiddet birbirlerini besledi; bu pek çok ulusun plebian (halkın çoğunluğunu oluşturan varlıklı olmayan sınıf) kültürü arasında nadir görülen bir fenomendi.

Birinci Çin-Japon Savaşı’ndan sonra, 1896 Haziran’ında Tokyo’daki Hongo Haruki-za Tiyatrosu “Nisshin Senso – Youchi no Kataki-tan” adlı bir tiyatro eseri sahneledi. Birkaç Japon hemşirenin Mançurya’daki Çinli askerler tarafından işkence görüp küçük düşürüldüğünü, ancak işkencecilerini affettiğini konu alıyordu. Bu drama, milliyetçiliğin koruyucu şemsiyesi altında cinsel zulmü bahane olarak kullanıyordu. Bu gösterilerin birinde seyirciler arasında on dört yaşında genç bir adam bulunuyordu ve bu gösteri ona derinlemesine dokunmuştu. Yıllar sonra, bu genç “Father of Kinbaku” olarak anılacak ressam, fotoğrafçı ve araştırmacı olacak olan Ito Seiu ‘dan başkası değildi. Japonya’da 1928’de “Seme no Kenkyu” (İşkence Çalışması) adlı ilk kinbaku fotoğraf kitabını yayınladı ve tiyatro gösterileri düzenledi. Sonunda modern Japon kinbakusunun babası olarak tarihe geçti.

[Sadece üyelerimiz linkleri görebilir.. Üye olmak için tıklayın...]

II. DÜNYA SAVAŞI’NDA, JAPONYA İLE ALMANYA’NIN MÜTTEFİK OLMASI SONRASINDA BİR KÜLTÜREL ALIŞVERİŞTE YAŞANDI. BU DURUM, BATI’DA JAPON KİNBAKU (ESARET) SANATININ TANINMASINA NEDEN OLDU. BATI (FUSİON) TARZI DAHA KATI BİR ESTETİĞE DAYANIYORDU VE BU TARZIN DOĞU TARZI İLE BİRLEŞMESİ, SHİBARİYİ ORTAYA ÇIKARTTI VE CANLI, AKICI, SÜREKLİ GELİŞEN DİNAMİK VE HEYECAN VERİCİ BİR TARZ YARATTI.

“Seme no Kenkyu” nun bir işkence çalışması olduğunu fark etmekte fayda var. “Sadizm” ve “mazoşizm” terimleri, 1950’lerde Japonya’da yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştı. BDSM terimi ise Batı’da 1980’lerde ortaya çıkmış ve anılmaya başlanmıştı. Görüldüğü üzere BDSM’nin gelenekselleşmesinden çok önce Japonya’da farklı unsurlarla anılan “sadizm” ve “mazoşizm” kavramları mevcuttu ve aynı zamanda yöntem olarak benimsenmişti. Günümüz modern BDSM’sinin S&M olarak tanımlanan bölümü için Japon yorumunun işkence üzerine kurulu olmasının nedeni bu temel çalışmadır. Bu, acı ile birbirine bağlanmış olamanın, bir bağlamda duygu salınımını betimleyen, Japon tarzı estetiğin derinliklerine dayanan “acı çekmenin güzelliği” dir. Kinbaku, çeşitli işkence yöntemlerinden biridir. Birini bağlamak, sadece kaçmayı engellemekle kalmaz, aynı zamanda aşağılanma ve işkence için de kullanılabilir. Vücudun ve kasların askıya alınması, çekilmesi veya bükülmesi ağrı ve acıya neden olabilir. Günümüzde, kinbakuyu BDSM’nin esaret ve disiplini altında sınıflandıranlar bile var.


Cultura Inquieta – Kitan Club Japanese Prints, Club Magazine, Printing Ink, Dark Photography

Savaş sonrası 50’ler ve 60’lar, Kitan Club dergisinin altın çağıydı. Bu dergi sık sık seksüel, işkence, taciz ve egzotik gelenekleri, zaman zaman öyküleri ve hatta bilim kurgu ile ana temaları birleştirerek kullandı. Ustaca bazı alternatif zevk ve tercih tarzlarına dikkat çekti. Bugünün bakış açısına göre, bu dergi, Japon SM kültürünün biçimlendirici döneminin değerli bir tarihi temsilcisi olarak kabul edilebilir. Ayrıca, Kitan Kulübü, kinbaku kültürünün destekçisi olarak da hareket etti. Yazar, illüstratör ve fotoğrafçı olarak çalışan Suma Toshiyuki, Tsujimura Takashi, kinbaku araştırmaları ve yazılarıyla katkı sağladı.

Baskı teknolojisinin gelişmesiyle birlikte, fotoğraflarda yayınlamaya başladı. “Nawashi” teriminin ilk olarak 50’li yıllarda Tsujimura Takashi tarafından Kitan Club Magazine’de kullanıldığına inanılmaktadır. 1962’de Dan Oniroku’nun “Hana to Ebi” adlı romanı (Flower and Snake) seri yayınına Kitan Club’da başladı.

1965 yılında, Osada Eikichi, tüm S&M dünyasını şaşkına çeviren ilk sahne performanslarına Kitan Kulüp çatısı altında başladı. Şimdilerde kinbaku sahne performansının öncüsü olarak kabul edilen Osada Eikichi’nin bu gösterileri S&M türünün ilk deneysel dramalarıdır. 60’ların sonları ve 70’lerin başlarında, “Pembe Sinema / Pink Movies” filmlerinin popülerleşmesiyle birlikte, Konuma Takashi gibi insanlar, kinbaku yönetmenlerinin film yapımlarındaki rolünü üstlenmeye başladılar. 1974’te iflasla karşı karşıya kalan Nikkatsu film şirketi, “Flower and Snake” i son şans ve çare olarak yapmaya karar verdi ve film beklenmedik bir başarı kazandı.

[Sadece üyelerimiz linkleri görebilir.. Üye olmak için tıklayın...]

Shibari ‘nin Kısa Tarihi
Shibari ( ***32283; ***12426 olarak da bilinen bu kültürün kökenleri, Edo dönemine kadar (1600 – 1800) gitmektedir. Bu dönem, görece barış, ekonomik büyüme, toplumsal ve kültürel gelişim dönemiydi. Bu süre içinde sokubaku (esaret) bir tür kısıtlama, ceza ve işkence şeklinde uygulanmaya başlanmıştı. Bu dönemde hapishaneler yoktu, bu yüzden mahkumlar bağlanarak tutsak edilirdi.

Edo döneminin ilerleyen dönemlerinde, bondage, savaşta esir alınan kadınlara veya rakip efendilerin kız çocuklarına işkence etmek için kullanılıyordu. Bağlanma, çoğu kez çok açık alanlarda ve meydanlarda küçük düşürme biçimlerine dönüştü. Bağlamanın erotik hale gelmesinde, yüksek sosyal sınıf üyelerinin, çıplak kadınları yumuşak ve aşağılayıcı pozisyonlarla bağlaması onların resimlerini çizmesi ve cinsel olarak kullanması 1800’lü yıllarda başlamıştır. Bu etkinliklere daha sonraki dönemlerde varlıklı ve asil kişiler de davet edilmeye başlanmıştır. Bu davet ve etkinliklere komon sarashi shibari deniyordu. Bu çizimlerin çok nadir örnekleri Ukiyo-e (17. yüzyıl erotik ahşap baskı) koleksiyonlarında ortaya çıkmıştır.

Japon bondage tarihinin bir diğer ilgi çekici parçası eski polis kayıtlarında bulunmaktır. 17. yüzyılda, geleneksel esaret, yasak aşk yaşayanlar tarafından intihar ritüeli olarak da kullanıldı. Yasak aşıklar (genellikle farklı toplumsal sınıflardan), kendilerini birbirine shinju tekniği ile bağlayarak, nehir, göl veya denize girer ve boğularak intihar ederlerdi. Bu vakalar “Shinju intiharları” olarak bilinir.


1800’lerin sonlarında ve 1900’lerin başında Hojo-jutsu, İkinci Dünya Savaşı sonrasında Batılı kavramlar ve Marquis de Sade’nin mirasından da etkilenerek, “Kinbaku” olarak bilinen erotik esaret sanatı haline dönüştü. Kinbaku, Kitan Kulübü ve Yomikiri Romance gibi ilk çıplak esaret fotoğraflarını yayınlayan dergiler aracılığıyla 1950’lerde Japonya’da yaygınlaştı. 1960’lı yıllarda, Akashi Denki gibi insanlar, canlı shibari performansları gerçekleştirmeye başlamıştı. Bu dönemden itibaren shibari pek çok sanat, performans, edebiyat, sinema, moda gibi farklı türlerle sosyal hayata girmeye başlamıştır.

Shibari terimi, 1990 yılında Kinbaku sanatını tanımlamak için batıda yaygın bir şekilde kullanıldı. Kinbaku geleneksel bir terimden daha fazlasıdır, ancak Shibari’nin batıdaki popüler kullanımı Japonya’ya yeniden ithal edilmiştir. Bugün, shibari ve batıdaki örnekleri birbirlerini etkilemeye devam ediyor.

Japon geleneğinde ip ve düğüm ilişkisi o denli derindir ki, bugün bile hediyeler karmaşık bir şekilde sarılır ve bağlanır. Ürünler, Furoshiki’ye (kare bez) tamamen ve işlevsel bir şekilde sarılır ve ambalajlar, göze hoş gelsin diye Mizuhiki (karmaşık kordon bağları) ile süslenir.
  Alıntı ile Cevapla

İS Reklam
eFTeLYa.NeT
Yeni Konu Aç  Cevapla

Etiketler
basit bir fetiş değil, bir kültür: shıbarı ve kınbaku nedir?


Şu an bu konuyu okuyan kişi sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)
 
Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık


Benzer Konular
Konu Konuyu Başlatan Forum Cevaplar Son Mesaj
Fetiş ve fetişizm nedir? İşte en sık görülen 6 fetiş! PHaNTaSo Cinsel Fanteziler 0 21 Şubat 2021 01:07
Basit Bir Donanımla Madenciliğe Başlayabileceğiniz Ethereum eRush (EER) Nedir? RoJ Ethereum 0 11 Ocak 2021 00:58
Basit Bir Donanımla Madenciliğe Başlayabileceğiniz Ethereum eRush (EER) Nedir? RoJ Ethereum 0 11 Ocak 2021 00:55
Kültür Nedir? Kültür Farklılıkları Ne Anlama Gelir, Örnekleri Nelerdir? GeN Kültür ve Sanat 0 24 Haziran 2020 20:22
Kültür GeN Kültür ve Sanat 0 24 Haziran 2020 20:21